Bir kaç günlük yazı bombardımanımın ardından uzuuuun ve dersin bir sessizliğe çekildim. Malum üniversiteliyiz ve öğrenciliğin hakkını vererek yaşıyoruz. Okul zamanı gezeriz vize zamanı da ertesi gün hangi sınav varsa ona saatlerce çalışmaya çalışarak sınava gireriz. Bu taktikle şimdiye kadar çalıştığım derslerin hepsinden geçtim. Eee bi tutum oluşturmuşuz şimdi düzeni bozmak olur mu? Verdim kendimi derslere. Sonuçları çok yakında görürüz. Peki bu kısa tatilde neler oldu? Genelde Serkan’la birlikte kararlar aldık sonra o kararları bozduk ( her zamanki gibi ) anlayacağınız elde var sıfır. Haa tabi birde dün akşam tiyatroya gittik. İşte son 1 haftanın en güzel anları onlardı diyebilirm. Gittiğimiz oyun daha önce şurada bahsettiğim Düğün Ya da Davul adlı oyundu. Evet 2. kez izledim. Ama bir daha fırsatım olsun gene izlerim. Hatta dün bizi -hatta Serkan’ı ayrı tutalım çünkü o çok şaşırdı- şaşırtan bir olay oldu. Tiyatro tıklım tıklım doluydu, biz en arkaya koyulan sandalyelerde ( daha çok minübüs koltuğunu andırıyordu uzun falan oluyor ya ondan ) izledik oyunu. Eee canım Trabzon halkı tiyatroya önem veriyormuş da benim haberim yokmuş. Gururlandım vallahi.

Uzun lafın kısası ders aramız bitti, zaman bilgilenme, gezme eğlenme zamanı. Bloglamayı unutmadan…