Bugün uzun bir aradan sonra Trabzon Devlet Tiyatrosu’nda idim. Düşünüyorum da orada izlediğim bir önceki oyunu hatırlayamıyorum bile. (Bundan önce en son Karadeniz Teknik Üniversitesi Tiyatro Festivali’nde gitmiştim.) Hayatta fazlasıyla sosyal birisi olupta tiyatrodan bu kadar uzak kalabilmek gerçekten başarı olsa gerek.

Biraz da bugünkü oyunun hakkında bilgi vereyim. Haşmet Zeybek tarafından kaleme alınan oyun “Kurtlar Vadisi Pusu” adlı diziyi takip edenlerin tanıyacağı ya da daha eskiye dönersek “Hayat Bilgisi” adlı dizide sert bir öğretmeni canlandıran Volkan Özgömeç. Oyunun kadrosunda televizyonlardan da hatırlayabileceğimiz birçok oyuncu bulunmakta. Oyun iki perdeden oluşuyor ve gerçekten seyirciye çok büyük keyif veriyor. Şahsen çok eğlendiğimi söyleyebilirim. Hatta muhtemelen oyunu izlememiş olan Serkan ile birlikte bir daha gitmeyi planlıyorum ( Serkan’ın böyle bir isteğe hayır diyeceğini sanmıyorum )

Oyun hakkında bulabildiğim en kapsamlı bilgi Trabzon Devlet Tiyatrosu’nun resmi internet adresine giremememden(??) dolayı burada. Yalnız oynayan kişilerin isimleri sanırım yazılmamış.

Tiyatro Festivali’nin üçüncü oyunu 20 Nisan Cuma akşamı sahnelendi. Bizim takım olarak her zamanki yerimizde hazır bulunuyorduk. Sadece bir farkla o akşamlık Serkan’ın kardeşi rolünde bir başka ablamız vardı =) Büyük bir heyecanla oyunun başlamasını bekledik. Ktü Tiyatro Kulübü’nün düzenlediği her oyunda olduğu gibi bu oyundan önce de kısa bir slayt şeklinde oyuncuların tanıtımı yapıldı. Bu sırada bir de ne görelim. O müthiş yerimizin biletlerini temin ettiğimiz arkadaşımız bu tiyatroda oynuyordu kısa bir şok ve kendi aramızda konuşmadan sonra ( tiyatroda konuşulmaz bunu öğrenemedik ama telefonumuz çalınca açmıyoruz) tanıtım bitti ve oyuna daldık.

Oyunun başında kısa bir açıklama bölümünde anlatıldığı gibi günümüzce uyarlanmış Sadık Şendil tarafından kaleme alınmış ve gayet hoş bir oyundu. Türünü soracak olursanız ne komik ne trajik ne dramatik hem illa bir -ik mi getirmek lazım oyun işte ( oyundan alıntıdır )

Kanlı Nigar festivalde üniversitemizin sahnelediği ikinci oyundu nedendir bilinmez bana “Töre” den daha bi keyif verdi. Peki herşey çok mu güzeldi ? Sanırım hayır. Birçok kişinin de dikkatini çektiği üzere ikinci sahnesi birincinin tam iki katıydı. Oyun toplam 3 saati buldu. Tabiiki bunun nedeni bazı yerlerin fazla uzatılmış olmasıydı.

Tiyatroya gitmek sağlığada iyi gelirmiş bunu da öğrendik… Tabi gidersek. ( ismini hatırlamasamda Abdi Efendi seni çoooook beğendim )

Sıradaki oyun Dörtyüzüçüncü Kilometre…

Karadeniz Teknik Üniversitesi 5. Ulusal Üniversitelerarası Tiyatro Festivali’nin ikinci oyunu bu akşam sahnelendi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Tiyatro Kulübü öğrencileri tarafından sergilenen oyun Turgut Özakman imzası taşıyor. Her ne kadar pazartesi günü izlemiş olduğumuz “Hangisi Babası” adlı eserin etkisinden tam olarak kurtulamadığımız için muhteşem görünmese de şahsen ben tatmin oldum. Özellikle Fatih Terim ve Nihat Doğan bölümleri çok eğlenceliydi. Ama oyunda anlatılan vurgulanan şey yani Töre bizlere iyice aktarıldı.

Bu benim eseri ilk izleyişimdi yanımda kıdemli izleyici arkadaşlarım vardı ve onlar tabiiki benden daha iyi değerlendirme şansını yakaladılar. Bakalım Serkan ne demiş…

Karadeniz Teknik Üniversitesinde nihayet tiyatro haftası başladı. Geçen sene çok istemiş olmama rağmen gidememiştim. Bu sene ise günler öncesinden kombinemi ayarladım. Yerimize oturduğumuzda biletleri ayarlayan Serkan’a çok çapraz olduğundan dolayı dert yansamda oyun bitişinde aynı ben “Serkan yerimiz süperdi” cümlesini kurmaktan kendimi alıkoyamadım. Bu kadar genel tanıtım yeter birazda oyundan bahsedelim. hem yazıyıda kısa kesip uyumak lazım malum bu akşamda tiyatro var =)

Biz her nekadar Sivas Cumhuriyet Üniversitesi’nin oyununu izlemek üzere gitmiş olsak da gelmedikleri için ( iyi de olmuş ) Giresun Belediyesi Şehir Tiyatrosu’nun oynadığı Ray Cooney’e ait Hangisi Babası adlı eseri izledik. Oyun bir koşuşturmacayla başlıyor ve bu koşu oyun bitene kadar sizide içine katıyor. Belkide demiyeceğim hayatım boyunca izlediğim kesinlikle en güzel komedi oyunu bu eserdi. Gülmekten yerlere yattık resmen. Hatta o kadar abarttık ki gülmeyi benim deyimimle gülmekten yorulduk.

Tabi bu oyunu izledikten sonra tiyatrodan ne kadar uzak kaldığımı da hatırladım. Umarım tiyatro festivali sayesinde bu açığı az da olsa kapatır ve elimden geldiğince tiyatroyla aramı daha iyi tutmaya çalışırım.

Sıradaki Oyun: Töre …